Do znajdujących się w Pietrelcinie obiektów, które przypominają o obecności Ojca Pio w tym miejscu (mimo iż Stygmatyk w ich murach nigdy nie bywał; może jedynie dzięki darowi bilokacji), należą klasztor i kościół kapucynów.

Mieszkańcy rodzinnej miejscowości Ojca Pio bardzo pragnęli, by w ich miejscowości powstał klasztor kapucynów. Nie posiadali jednak dostatecznych środków, a może i zapału, aby zrealizować swoje marzenie. Sytuacja zmieniła się, gdy do Pietrelciny przybyła amerykańska konwertytka z protestantyzmu, która podczas pobytu w San Giovanni Rotondo zmieniła swoje życie i została duchową córką Ojca Pio. Mary Pyle na prośbę rodaków Stygmatyka zdecydowała się zająć budową konwentu. Zainwestowała wszystkie swoje środki pieniężne i znalazła w Stanach Zjednoczonych bogatych sponsorów, którzy byli gotowi wspomóc jej dzieło. Wpierw jednak udała się do swego duchowego ojca. Gdy zapytała go, czy może wybudować w jego rodzinnej miejscowości kościół i klasztor dla kapucynów, usłyszała: „Tak, śpiesz się i poświęć go Świętej Rodzinie”.

Otrzymawszy zgodę Ojca Pio, rozpoczęła poszukiwanie stosownego miejsca na budowę. Wybór padł na część miasta zwaną Gregaria. Był to teren, na którym ze swymi stadami zbierali się każdego ranka pasterze i stąd wyruszali na pastwiska. Tutaj bowiem – jak wspominali świadkowie – w 1909 roku kleryk Pio podczas jednego ze zwykłych spacerów w towarzystwie proboszcza Don Salvatore Pannullo (zwanego pieszczotliwie wujem Tore) i pewnego seminarzysty, po dojściu do miejsca dzisiejszego klasztoru polecił współtowarzyszom, aby zatrzymali się i posłuchali głosów dochodzących z oddali. On słyszał chór śpiewających aniołów oraz mocne bicie dzwonów, towarzysze, kierując wzrok we wskazane przez niego miejsce, skąd miały dobywać się głosy, ujrzeli jedynie pusty gościniec. Nie bacząc na to, Ojciec Pio miał także powiedzieć, że w tym miejscu powstanie kiedyś klasztor i świątynia.

Prace budowlane rozpoczęto w czerwcu 1926 roku. Kamień węgielny pod świątynię i powstałe zabudowania klasztorne poświęcił kardynał Luigi Lavitrano 24 maja 1928 roku. Z powodu kryzysu gospodarczego, a potem wojny budowa trwała ponad dwadzieścia lat.

19 maja 1951 roku świątynia została konsekrowana przez biskupa Agostino Mancinelli z Benewentu. Cztery lata później, 13 września 1955 roku, arcybiskup Gioacchino Pedicino z Avellino konsekrował główny ołtarz. Przedstawia on Świętą Rodzinę, a wykonany jest techniką imitującą sposób wykonania dawnych mozaik rzymskich. Symetrycznie, po lewej i prawej stronie, ustawiono drewniane rzeźby św. Elżbiety Węgierskiej i św. Ludwika króla – patronów Trzeciego Zakonu św. Franciszka.

Kościół zbudowano jako trójnawową bazylikę. Interesujący jest fronton świątyni, utrzymany w stylu klasycznej budowli kapucyńskiej, na którym znajdują się mozaiki ukazujące wizje Ojca Pio oraz witraże przedstawiające historię powstania świątyni. Obok Ojca Pio można rozpoznać Mary Pyle i księdza Salvatore Pannullo.

Po rozpoczęciu głównych prac budowlanych przy kościele przystąpiono do budowy klasztoru. Początkowo miał to być niewielki budynek nawiązujący architekturą do pierwotnych konwentów kapucyńskich z połowy XVI wieku. Ostatecznie zdecydowano się na budowę obszernego gmachu, który mógłby służyć w przyszłości także innym celom.

Pierwsi kapucyni przybyli do Pietrelciny i zamieszkali tam na stałe już 5 lipca 1947 roku. W następnym roku w murach obszernego klasztoru ulokowano seminarium serafickie (kolegium o randze szkoły średniej, przygotowujące kandydatów na zakonników do studiów filozoficzno-teologicznych). Był to szczególny ukłon w stronę Ojca Pio, który swą posługę duszpasterską w San Giovanni Rotondo rozpoczynał jako opiekun duchowy i spowiednik uczniów kolegium.

Wielką troskę Ojca Pio o kolegium w Pietrelcinie, o nowe powołania i wytrwanie w nich upamiętnia znacznych rozmiarów pomnik, znajdujący się przed klasztorem. Jest to dzieło rzeźbiarza Danilo Andreose. Do Ojca Pio w dziecięcym geście wyciągają ręce mali chłopcy – uczniowie kolegium. Uroczyste odsłonięcie pomnika odbyło się 6 września 1971 roku.

W połowie lat osiemdziesiątych rozpoczęto prace przy budowie Domu Pielgrzymów dedykowanego Mary Pyle. Uroczyste otwarcie miało miejsce 26 maja 1991 roku. Mogą w nim zatrzymać się pielgrzymi przybywający do Pietrelciny. Z czasem urządzono w nim także muzeum (zwane niekiedy Salą Pamięci Ojca Pio), gdzie zgromadzono pamiątki związane ze Świętym.

Nowość! Pierwszy w Polsce przewodnik po Pietrelcinie!

Pietrelcina – miasto narodzin. Przewodnik po życiu i miejscach Ojca Pio. Znajdziemy w nim duże kolorowe fotografie najważniejszych zabytków Pietrelciny, przejrzyste opisy tras turystycznych, szczegółowe informacje na temat zwiedzanych miejsc, ciekawostki z dziejów miasta.

Przewodnik oprowadza nie tylko po miejscach Ojca Pio, ale także po jego życiu. Przedstawia historie i anegdoty związane z miastem jego dzieciństwa, bogato zilustrowane zdjęciami archiwalnymi Pietrelciny, takiej, jaką widział ją młody Franciszek Forgione.

Ojciec Pio napisał w liście do swego brata Michele: „Pozdrów ode mnie Pietrelcinę, którą całą w moim sercu”. Wędrując jego śladami, trzeba to zrozumieć i poczuć.

stron 120
format 125x205
oprawa miękka
wydawca Wydawnictwo Serafin

Do kupienia w księgarni internetowej: www.e-serafin.pl

NOWOŚĆ! WIZYTA WIRTUALNA w kościele kapucynów i w muzeum