Świątynia klasztorna PDF Drukuj Email

Świątynia klasztorna to mały, jednonawowy kościół pod wezwaniem Matki Bożej Łaskawej, zwany dawnym lub pierwotnym. Przylega bezpośrednio do konwentu. Jej budowę rozpoczęto w 1540 roku, wkrótce po osiedleniu się kapucynów w San Giovanni Rotondo. Teren pod budowę klasztoru i kościoła, wraz z ogrodem i winnicą przekazał zakonowi Orazio Antonio Landi.

Po 136 latach od rozpoczęcia budowy, 5 lipca 1676 roku, świątynię konsekrowano, nadając jej tytuł Matki Bożej Łaskawej (Santa Maria delle Grazie) – szczególnej opiekunki miasta. Jej otaczany czcią obraz, namalowany na płótnie na przełomie XIII i XIV wieku, koronowano w 1959 roku i umieszczono w głównym ołtarzu. W XIX wieku kościół popadł w ruinę, dzieląc los innych obiektów sakralnych. Wiązało się to z dwukrotną kasatą klasztoru: w 1810 roku przez Józefa Bonapartego (po siedmiu latach kapucyni wrócili do konwentu) i w 1867 roku przez księcia sabaudzkiego, Eugeniusza. W 1909 roku zakonnicy odzyskali klasztor, a siedem lat później przybył doń Ojciec Pio.

Na przestrzeni stuleci kościół był wielokrotnie przebudowywany i remontowany. Zmieniał się jego wystrój i wyposażenie. Jedną z przyczyn były liczne trzęsienia ziemi, które nawiedzały San Giovanni Rotondo.

Fronton dawnej świątyni, której budowę rozpoczęto w 1540 roku, został przebudowany w latach 1614-1629, po trzęsieniu ziemi. Wieńczy go niewielka dzwonnica, której dzwon – jak mawiał Ojciec Pio – tysiące razy zwoływał zakonników i osoby świeckie na modlitwę. Dzwon dedykowany jest Michałowi Archaniołowi i ozdobiony jego podobizną ze sceny walki z szatanem.

Powyżej okna oświetlającego „chór stygmatów”, z którego Ojciec Pio pozdrawiał niekiedy swoich duchowych przyjaciół, widnieje godło franciszkańskie – skrzyżowane ze sobą ramiona Chrystusa i św. Franciszka, pomiędzy którymi znajduje się krzyż.

W lunecie nad drzwiami wejściowymi do świątyni w przededniu dwudziestej piątej rocznicy święceń kapłańskich Ojca Pio, 9 sierpnia 1935 roku, poświęcono i umieszczono płaskorzeźbę wykonaną przez Egidia Niccolai – dar duchowych córek i synów Ojca Pio. Artysta wzorował się na wizerunku znajdującym się w kościele św. Józefa we Florencji. Płaskorzeźba przedstawia Maryję z Dzieciątkiem w otoczeniu Michała Archanioła i św. Franciszka z Asyżu. Po bokach widnieją: herb Florencji i godło franciszkańskie, a poniżej napis: Mario, Matko łaski, módl się za nami.

Nad drzwiami umieszczono łacińską inskrypcję, informującą, że świątynia została w 1629 roku dedykowana Matce Bożej Łaskawej.

W dolnej części frontonu, obok drzwi, znajdują się dwie kamienne tablice ufundowane przez mieszkańców San Giovanni Rotondo. Jedna, z 1960 roku, upamiętnia pięćdziesiątą rocznicę święceń kapłańskich Ojca Pio, druga – umieszczona sześć lat później – jego pięćdziesięcioletni pobyt w tym mieście.

Współczesny plac, pokryty ozdobnym brukiem, w niczym nie przypomina miejsca, które rozciągało się przed klasztorem, gdy w roku 1916 przybył do San Giovanni Rotondo Ojciec Pio. Z dawnych obiektów tworzących wystrój placu przed kościołem i klasztorem zachował się jedynie kamienny obelisk zwieńczony krzyżem.

Wchodzących do kościoła wita przytulne, zachęcające do modlitwy wnętrze. Na sklepieniu znajdują się malowidła przedstawiające Maryję z Dzieciątkiem, św. Franciszka z Asyżu i Michała Archanioła. Przy bocznym ołtarzu św. Franciszka Ojciec Pio celebrował w latach 1945-1959 Msze Święte. Na lewo od wejścia znajduje się konfesjonał, w którym od 1935 roku aż do śmierci spowiadał kobiety. Warto dodać, że mężczyźni, zgodnie z lokalnym zwyczajem, spowiadali się w zakrystii.

Nad głównym wejściem znajduje się chór zakonny – ulubione miejsce modlitwy Ojca Pio, w którym spędzał codziennie wiele godzin, niekiedy już od 2.30 nad ranem. To tutaj, przed cyprysowym krzyżem 20 września 1918 roku otrzymał stygmaty.

Przez 52 lata w tej świątyni Ojciec Pio spowiadał, odprawiał Eucharystię, napominał, pouczał. Często modlił się przed słynącym łaskami wizerunkiem Matki Bożej, przez jej wstawiennictwo polecając Bogu swe cierpienia oraz dziękczynienia i prośby innych.

Nawiedzając stary kościółek klasztorny Matki Bożej Łaskawej można zyskać na zwykłych warunkach odpust zupełny.

 

Zobacz GALERIĘ ZDJĘĆ dawnej świątyni klasztornej

Zobacz GALERIĘ ZDJĘĆ chóru zakonnego i krucyfiksu stygmatów

 

Galerie zdjęć:

Nowy kościół Ojca Pio

zobacz

Krucyfiks stygmatyzacji

zobacz

Stary kościółek klasztorny

zobacz

Dom Ulgi w Cierpieniu

zobacz

Droga krzyżowa

zobacz

Kościół Matki Bożej Łaskawej

zobacz

Klasztor kapucynów

zobacz

Muzeum

zobacz

Krypta z relikwiami

zobacz

Cele zakonne Ojca Pio

zobacz

Książki, przewodniki

 
Pietrelcina
Pierwszy w Polsce
przewodnik po Pietrelcinie


 
Ciekawostki, tajemnice
i praktyczne informacje

Stygmaty Ojca Pio

Ojciec Pio jest pierwszym w historii Kościoła kapłanem stygmatykiem.

Zobacz więcej:
Zagadka stygmatów
Upodobnieni do Chrystusa
Ojciec Pio i kwas karbolowy
Fenomeny mistyczne

Głos Ojca Pio

Nowy numer
2
(62)
2010
marzec/kwiecień

 

Temat numeru:
Grzechy języka

 

Piszemy w nim o grzechach języka: plotce, obmowie, kłamstwie… także w życiu Ojca Pio. Prezentujemy sylwetkę ks. Jerzego Popiełuszki, którego beatyfikację ogłoszono na 6 czerwca. Ponadto w numerze: świadectwo o cudownie uzdrowionym Kubusiu, refleksja o zdradzie i grzechach Judasza oraz reportaż o tym, jak zyskać zbawienie w trzy dni.

 

Wydawnictwo Serafin poleca

ks. Zbigniew Paweł Maciejewski
Rachunek sumienia dla każdego

Pomoc w dobrym przygotowaniu i przeżyciu sakramentu pojednania. Pokazuje, że rachunek sumienia to nie tylko wyliczanie grzechów, ale modlitwa otwierająca nas na Boga, który zmienia nasze życie.
Książkę otwiera rozdział "Wierzę w Ciebie", kolejnymi etapami są: dziękczynienie, modlitwa do Ducha Świętego, którego pomocy zawdzięczamy poznanie grzechów, następnie badanie swojej duszy, skrucha serca przed Bogiem i prośba o przemianę swojego życia. Na końcu zamieszczono streszczenie - dodatek: "Ściąga dla spieszących się".

Warto przeczytać

ks. Wojciech Węgrzyniak
Twarzą w twarz z Ukrzyżowanym

Jerozolimskie kazania pasyjne

Świeże i umiejętne połączenie dobrej egzegezy z duszpasterskim zacięciem. Rozważania, które zapadają w pamięć i w serce.
"Judasz nie powiesił się na drzewie. On zawisł na kościelnych pulpitach, schował się w kasach pancernych na plebanii, siedzi w kieszeniach proboszczów. Jest na ustach zakonnic kochających wojny, sandałach zakonników, którzy chodzą własną drogą, w deklaracjach podatkowych składanych w urzędach skarbowych, komputerach studentów. Jest. Ciągle jest…" (fragment kazania trzeciego).

RocketTheme Joomla Templates